Sevdamız uğruna canlar verdik biz...

Karlı bir gün...Semtimiz beyaza bürünmüş beleştepe sisli. Ali dünyaya çok yakın olan meteor taşı ile ilgili haberleri can kulağıyla dinlemektedir. Radyo bir an İstanbulun boşaltılması gerekebileceğini söyleyince irkilir. Bunları düşünmek bile istemez.Şuanda aklında fikrinde , hücrelerinin her birinde Kartalı ve akşama inönüde oynananacak olan maç vardır.Maça artık az kalmıştır. Kazana doğru yola koyulur yavaş yavaş. Ali de gelince tüm çArşı tezahuratlar eşliğinde kapalıdaki yerlerini alır. Maç bittikten sonra herzamanki kısık sesiyle eve gider genç Ali. Beşiktaşından ayrılık herzamanki gibi onu fazlasıyla üzmüştür. Eve gider. Kısık sesiyle hala Beşiktaşım oleyy diye mırıldanmaya çalışır. Artık kendisi gibi sesi çıkmayan tv açar. Her kanalda haber olarak dünyaya çok yakın olan meteor taşını vermektedir. Çok olağanmış gibi kapatır tv. Ölüm onun için hiç birşey ifade etmiyor gibidir. Siyah beyaz yatağında siyah beyaz bir uykuya dalıp siyah beyaz rüyalar görür Ali. Sabah olduğunda tv bir kez daha açtığında göktaşı olayı önemsiz olmaktan çıkmış Rumeli yarım adasına çarpmasına kesin gözüyle bakılmaktadır. Ali şaşılacak sakinlikle kapatır tv. Kazana gitmek için yola çıkar sanki kazan ayrı bir Dünya gibi.. herkes ölmemek için çareler ararken Kazanda herkes Beşiktaş tezahuratlarını mırıldanmaktadır. Her radyo İstanbulun boşaltılması gerektiğini mırıldanır. Kazanda bir ses yükselir _bırakıcakmıyız semtimizi. Bunu söyleyende söylediğinde pişman olur bir kaç dakika sonra... Görevliler istanbulun yarısını boşaltmış, sıra semtimize gelmiştir. çArşı, görevlileri semtimizin girişinde karşılar. Alen abimiz görevlilere; Hiç yorulmayınız ÇIKMIYORUZ!!! Görevliler; Şaka yapıyorsunuz değil mi? Görevli Şaka yapmadıklarını çok geçmeden anlar. _Kardeşim göktaşı geliyor şakası yok bu işin hiç mi korkmuyorsunuz??? Alen abi; _ Sen hiç gözlerinde korku olan bir kartal gördün mü? Görevli artık şaşkınlığını gizleyemez olmuştur. Çünkü Kadıköy, Mecidiyeköy gibi semtler henüz görevlilerin gitmesini bile beklemden boşalmıştır... Görevliler daha fazla ısrar edemeden ve inanılmaz bir şaşkınlık içinde geri dönerler. Bütün çArşı ölümle dalga geçiyordur. Nasıl bıraksınlar Semtlerini Beşiktaşlarını. Radyolardan Beşiktaş semtinin boşaltılamadığı haberi dört bir yanı sarsar. Ve çarpışmaya son 1 gün... çArşı maç olmamasına rağmen kapalıdaki yerini alır boş sahaya baktıklarında Noumanın hayalini görür gibi olurlar. Optik ve Alen abi eşliğinde bütün çArşı haykırır; ELBET BİR GÜN KIYAMET KOPAR ÇÖKER KARANLIK ALLAH BİZİ AFFETMEZ ÇOK GÜNAH ALDIK. SEVENLER AYRILMAZ BİR PLAN YAPTIK BÜTÜN ÇARŞI CEHENNEME KOMBİNE ALDIK. ardından yine haykırırlar hep bir ağızdan; ELBET BİR GÜN ÖLÜCEZ BEŞİKTAŞŞ TOPRAK OLUP GİDİCEZ BEŞİKTAŞ. ÖLÜMDEN KORKAN G.TTÜR. SENSİZLİĞİN KORKUSU SARDI DÖRT BİR YANINI BEŞİKTAŞŞ. Her biri ağlıyordur şimdi hayır hayır korktuklarından değil. Mabedlerinde ölecek olmanın sevincinden. Tüm radyolarda çarpışmaya 1 saat anonsu yankılanır. Tüm çArşı kolkola ölümü beklemektedir artık. Kapalı alt-üst son bir dünya rekoru kırar kartal gol gol diye... Ve son 10 dakikaya girildiğnde SENİNLE AĞLADIK SENLE GÜLDÜK BİZ SEVDAMIZ UĞRUNA CANLAR VERDİK BİZ. SİYAHIN ZİNDAN OLSUN BEYAZ AYDINLIK HERKESE NASİP OLMAZ BEŞİKTAŞLILIK. Karşıya baktıklarında numaralının bomboş olduğunu görüyorlardır Satılmış çArrşı diyenlere inat. İstanbuldan nakledilen binlerce kişi Anadolunun çeşitli illerinde beklemekteler korkunç sonu. Vee bursadan, ankaradan , diğer tüm illerden ufak bir sarsıntı hissedilir. Onbinlerce insan bu kasabalı gençlerin (çArşı) yaptığına anlam veremez. Binlerce kartal gökyüzünde süzülmektedir... Artık sadece bu dünya duymayacaktır böyle aşkı. DEDİK YA BİRKERE BURASI BEŞİKTAŞ BURADA YAŞANILANLAR ANLAMAYANLARIN AKIL SAĞLINI BOZAR.ÇARŞI ULAAAN!

ALINTIDIR.